zondag 2 november 2014

Varkala's Vissers Verdwijnen (2/5)



Het was pas tien uur, maar de zon was al heet. Zweetdruppels liepen over Tahir's voorhoofd terwijl hij de gasten in het restaurant hielp te verhuizen naar de tafeltjes in de schaduw van de luifel. Tahir was moe. Het was gisteravond laat geworden. Een groepje gasten was blijven zitten, ze hadden gitaar gespeeld, gezongen en gedronken. Tahir werkte nog niet zo lang in het restaurant en had zich stilletjes op de achtergrond gehouden, en gekeken naar het meisje met de lange donkere haren. 
De halve nacht had hij wakker gelegen met dat beeld op zijn netvlies: de lange loshangende haren; de huid van haar hals; de vormen van haar lichaam. Zijn collega en neef Ali had volop meegedaan, en zelfs een literfles rum tevoorschijn gehaald. Daarvoor werd hij beloond met gejuich en omarmingen van de meisjes. 
 
Maar Tahir wist dat Ali het geld voor de rum uit de kas "geleend" had. Als zo meteen de baas zou komen, zou de kas opgemaakt worden, en Ali was nog niet terug. Hij was meegegaan met het blonde meisje. Tahir wist dat Ali hoopte een westerse aan de haak te slaan. Veel toeristen vielen immers op de donkere types. Ali was er van overtuigd dat hij dan naar het westen kon en daar een rijk man worden. Tahir dacht ook wel eens aan die mogelijkheid, maar was te verlegen om indruk te maken. En hij wist dat zijn vader hem nooit toestemming zou geven om met een westerse te trouwen. 
Kwam hij maar niet uit zo'n traditioneel gezin, dan zou hij veel meer kansen hebben. Zijn vader wilde dat hij ook visser werd, maar iedereen kon toch zien wat voor een armoedig leven je dan had. De jongens die met de toeristen aanpapten, beleefden veel meer plezier. Dat was wat Tahir ook wilde! Als hij maar durfde! Durven tegen zijn vader in te gaan. Durven een toeriste aan te spreken. Terwijl hij afrekende, schoof hij snel zijn fooien van gisteravond in de kas, om het tekort voor zijn neef te dekken.

(wordt vervolgd...)
Klik hier voor de volgende aflevering .
Klik hier voor de eerste aflevering .
 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten